Eerst al mijn excuses voor het wat latere schrijven van deze column, maar ik denk dat het nu misschien een beter moment is om deze column te schrijven. Natuurlijk genieten we nu nog eventjes na van de wedstrijd van gisteren maar begrijp dit niet verkeerd, zondag staat iedereen weer scherp om Coxyde partij te geven. Onze honger is namelijk nog niet gestild, we willen meer !
Afgelopen zondag was voor iedereen natuurlijk genieten, een aantal jongens konden een doelpuntje meepikken waaronder ikzelf, maar dat is niet het belangrijkste. Wat we moeten onthouden is dat we tot de laatste minuut voor elkaar blijven knokken zijn. Of dit te maken heeft met de aanstelling van een nieuwe trainer, wel ik geloof toch dat door een paar accenten te verleggen en een paar details anders aan te pakken.er nu een nieuwe wind door de ploeg raast. Iedereen heeft het natuurlijk over de verandering van ons spelsysteem maar dat is slechts een onderdeel van die verandering. Het maakt deel uit van een nieuw geloof in ons eigen kunnen, de nieuwe coach staat ook op stipheid en legt de juiste discipline op.
Nog niet zolang geleden werd nog getwijfeld aan onze fysieke paraatheid, maar als je ziet dat we in Westerlo een eersteklasser 120 minuten lang het vuur aan de schenen hebben gelegd, en de weken nadien steeds 90 minuten lang geconcentreerd blijven spelen zijn, dan geloof ik echt dat we nu gelanceerd zijn. Zelf ben ik zeer blij terug voor Aalst te kunnen spelen, Eendracht is gewoon mijn 2e thuis, zelfs in het buitenland ben ik de club blijven volgen. Je moet weten dat ik vorig jaar de beslissing maakte om van 1ste klasse naar 3de klasse te gaan, in het begin was die aanpassing wat moeilijk maar nu voel ik me goed genoeg om er nog een paar jaar bij te doen.
Ik wil ook nog eens de supporters bedanken, jullie zijn echte de beste supporters van België !
Groeten,
