Beste Iendrachters,
Filipovic en ik werden dit jaar gevraagd maandelijks een kort stukje te schrijven voor de column op Iendracht.be. Een impressie van het reilen en zeilen binnen de spelersgroep en hoe wij dit seizoen beleven.
Het eerste waar ik het wil over hebben is uiteraard de voorbereiding die we net achter de rug hebben. Een voorbereiding waar we zeker en vast niet ongeschonden zijn uitgekomen. Eerst Kestens die een, op het eerste gezicht, lichte spierblessure opliep maar uiteindelijk moet herstellen van een spierscheur. Dan Wouter Morreels die op Diegem zeer ongelukkig in botsing kwam en ook een aantal weken buiten strijd is. Vervolgens Seminck die op de verkeerde plaats stond toen Van Steenberghe op zijn voet terecht kwam en Niels Spotbeen die weer zijn voet heeft gebroken en nu een aantal weken in het gips ligt. Allemaal blessures die niet op 2-3 weken genezen zijn. En komt daarbij nog dat we Depoitre een drietal wedstrijden moesten missen. Het enige positieve dat we hieruit hebben geleerd is de sterkte van onze kern in de breedte. En dit stemt me toch wel tevreden. De jongens die hierdoor hun kans grepen deden dit voortreffelijk. Het cliché “we hebben iedereen nodig” zal dit jaar nog meer dan anders van toepassing zijn. 36 competitiewedstrijden, het zal een lang en slopend seizoen worden.
De voorbereiding zelf was er eentje met ups en downs. Goeie wedstrijden werden afgewisseld met minder goede wedstrijden. Het heeft ons geleerd dat we er als ploeg nog niet staan. En dat is goed, het houdt ons scherp, we weten immers dat we veel potentieel hebben maar moeten blijven werken. Er zit nog veel progressie in deze groep en dat is nodig want de prijzen worden altijd aan de meet uitgedeeld.
De eerste competitiewedstrijd was daarom ook één grote ontgoocheling en nog in het bijzonder voor de technische staf. We wilden goed starten met drie punten en een extra inspanning doen voor onze technische staf met een Zottegems verleden. Helaas was het balen: in een wedstrijd 90 minuten de baas zijn en met lege handen naar huis gaan, niets zo frustrerend! Was het een superwedstrijd van ons? Zeker niet. Maar we gaven weinig tot niets weg en hadden zelf de beste en meeste kansen. En als je de kop wil spelen moet je dergelijke wedstrijden gewoon winnen wetende dat er dit seizoen nog zulke wedstrijden zullen volgen.
Maar tijd om hierbij stil te blijven staan hebben we niet en maar goed ook. De volgende match kondigt zich reeds aan en nadien volgen de wedstrijden elkaar in sneltempo op. Dus supporters we rekenen nog steeds op jullie steun en zullen deze tot het einde van het seizoen hard nodig hebben.
Iendracht back to glory!