Beste Iendrachters,
Het einde van het jaar staat weer voor de deur, of is al reeds binnen, en er is al een volledige heenronde gespeeld. Tijd dus voor een nieuwe column en een korte terugblik. De heenronde is alleszeggend en toepasselijk samen te vatten in twee woorden: zwart wit. Dus beste iendrachters, mijn beste wensen voor het nieuwe jaar en een goede gezondheid gewenst aan allen…
Neen dit zou uiteraard te makkelijk zijn maar ik denk dat dit wel een goede weergave is van onze heenronde. Zo zwart als onze resultaten en ons voetbal in het eerste deel van het seizoen waren, zo helder wit zijn deze in het tweede deel van de heenronde. De reden van deze plotse ommekeer zijn moeilijk te omschrijven en laat ik dan ook aan jullie supporters-trainers over. Stellen dat het maar één oorzaak heeft zou de waarheid alle geweld aandoen. Het is uiteraard een samenloop van omstandigheden die ervoor gezorgd hebben dat we na een dramatische seizoensstart de trein toch terug op het goede spoor hebben gezet. De trein staat niet enkel op het goede spoor, hij raasde ook door de laatste 9 competitiewedstrijden als gek. 7 overwinningen en 2 gelijke spelen, en dan zwijg ik nog over het aantal gemaakte doelpunten, zorgen er dan ook voor dat we nog iets kunnen maken van ons seizoen. Tel daarbij nog eens dat we een vat vol vertrouwen, geen vat bier uiteraard, hebben meegenomen uit Westerlo en je komt bij een ploeg die volop draait zoals het hoort. Westerlo, wat een heerlijke wedstrijd vol ambiance en kippenvelmomenten. Jammer van het resultaat maar wel propaganda voor het Aalsterse voetbal.
Een ploeg die ook zijn beperkingen en sterkten kent. Als we iedere wedstrijd 90 à 95 minuten geconcentreerd in organisatie blijven spelen en weinig of niets weggeven weten we dat we veel wedstrijden in ons voordeel gaan beslissen. Uitgaan van onze sterke organisatie en rekenen op onze offensieve weelde, die zowel werken in het ploegbelang als ook wedstrijden kunnen beslissen. Misschien niet altijd oogstrelend maar wel het juiste recept want het resultaat is heilig. Waar we in het begin van het seizoen misschien teveel de tegenstrever wilden overklassen, “wij zijn Aalst en moeten dominant spelen”, laten we hen wat meer het initiatief nemen en maken het dan genadeloos af.
Over de toekomst kan ik kort zijn: zondag staat er terug een wedstrijd op het programma die we moeten winnen en die ons dan 3 punten oplevert. En de daarop volgende maandag zijn we alweer gefocust voor de volgende wedstrijd. De nuchterheid en het realisme in de groep is zeer tekenend: geen dromen, geen berekeningen, geen statistieken, enkel naar onszelf kijken. Werken en week per week zorgen voor een goed resultaat en dan zien we wel waar we uitkomen. We weten allen in welke situatie we in het begin van het seizoen zaten. Ik gruwel nog steeds van de beschrijving die ik las voor de match Aalst - Oudenaarde: een degradatietopper!!! We hebben ondertussen bewezen tot wat we wel in staat zijn en moeten deze lijn tot einde van de (na)competitie doortrekken.
En daarvoor hebben we ook jullie steun nodig: als het goed gaat zeker, als het slecht gaat nog meer! Want dan pas zijn we een te duchten ploeg, eentje die in de slechte momenten toch nog rechtkrabbelt en wint door jullie steun. Ik wens bij deze iedereen dan ook nog eens een goed eindejaar en een goede gezondheid toe. En moge 2010 op sportief vlak brengen zoals 2009 geëindigd is: goede resultaten, goed voetbal, veel doelpunten en veel sfeer in het Pierre Cornelisstadion.
Ajoinneeuuh!!!
Ewen Verheyden
