"De supporters laten zien hoe hard Eendracht leeft !"
Eendracht Aalst sluit een bewogen 2006 af als ongeslagen leider in 4de klasse B, met Joachim Van Holm - kapitein van de ploeg - blikten we terug op dat laatste stuk uit 2006.
Joachim, hoe kijk jij terug op die fantastische heenronde van Eendracht Aalst ?
Als je dit halfjaar even overloopt, kan je enkel maar vaststellen dat dit één lange roes is geweest. Dus met de kerstdagen heb ik zeker met een voldaan en trots gevoel aan de feesttafel plaatsgenomen. 41/45 is nooit vertoond en haast zeker niet te evenaren; ook de jongens die nog in de lente van hun voetbalcarrière staan zullen dit met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nooit meer meemaken.
Hoe zeer was de spanning te snijden voor de eerste competitiewedstrijd tegen Temse ?
Iedereen snakt altijd naar het einde van de voorbereiding en naar het begin van de competitie. Dit jaar was dat niet anders. Integendeel, de verwachtingen waren hooggespannen want niks minder dan een kampioenstitel werd en wordt er van ons verwacht. Voor de eerste keer een massa Aalst supporters op post voor die eerste match. Ronduit indrukwekkend… Aan motivatie geen gebrek, iedereen op en top geconcentreerd (weeral die gezonde spanning ) en aan de rust de wedstrijd gespeeld… Voilà de kop was er af…dit smaakte naar meer!!
Hoe voelt het om kapitein te zijn binnen deze groep ? Was het de trainer die je dit vroeg ?
Hoewel ik er vast van overtuigd ben dat je die band niet nodig hebt om je verantwoordelijkheid te nemen, kan ik moeilijk ontkennen dat ik best wel trots ben om kapitein te zijn van deze groep en deze club. Ik moet de trainer inderdaad bedanken voor het vertrouwen en ik hoop dat niet te beschamen. Hij zelf is iemand die dag en nacht met het spelletje bezig is en echt wel openstaat voor dialoog met de spelers. Laat ons zeggen dat we van tijd tot tijd de mogelijkheid hebben eens te kunnen praten over het spelletje.
Wordt er binnen de spelersgroep nog wel eens teruggedacht aan die verloren bekerwedstrijd tegen Bercheux ?
Als je de ene zege na de andere binnenhaalt heeft het geen zin om telkens terug te keren naar die ene verliesmatch wat niet wegneemt dat het altijd goed is om uit je fouten te leren. Uiteraard kwam die wedstrijd de weken daarna regelmatig nog eens terug in gedachten. Want ik blijf erbij dat we het niet eens zo slecht hebben gedaan. We krijgen een lullig doelpunt tegen en in de 2de helft botsen we telkens op een uitstekende doelman. Maar…en dit is puur mijn persoonlijke mening…onze enige doel mag en moet zijn KAMPIOEN spelen, want de beker konden we toch nooit winnen.
Ik ben ervan overtuigd dat deze wedstrijd ons extra scherp heeft gezet voor de aanvang van de competitie en het vervolg ken je al…Niettemin besef ik maar al te goed dat de beker ervoor kan zorgen dat we als speler en als supporter de mogelijkheid krijgen het op te nemen tegen een 1e klasser… ik heb er mogen van proeven en laat ons hopen dat we volgend jaar wat langer in de running blijven…het kan een leuk toemaatje zijn!!
Je hoort hier en daar nu al zeggen dat Eendracht enkel zichzelf van de titel kan houden, wat denk jij daarvan?
Eerlijk gezegd ben ik dezelfde mening toegedaan. Ik zou liegen mocht ik anders beweren. Maar er zijn natuurlijk wel een aantal voorwaarden die voldaan moeten zijn. In de heenronde hebben we bewezen dat we met een fitte spelersgroep elke ploeg in de reeks aankunnen. Ik hoop dan ook in de eerste plaats dus dat we in de terugronde net als in de heenronde gespaard blijven van blessures en schorsingen. We mogen niet vergeten dat er in de week keihard moet gewerkt worden om daar in het weekend de vruchten van te plukken. Het moment waarop je denkt dat het wel van zelf zal gaan is het eigenlijk al te laat.
Hoe moeilijk is het om na een reeks van ongeslagen wedstrijd telkens te moeten vechten tegen de onderschatting ?
Zoals hiervoor reeds aangegeven moet je er ervoor waken dat iedereen elke week opnieuw doet wat hij moet doen opdat het team zou kunnen winnen. Als enkele van die schakels dat niet meer doen, dan weet je dat het team zal sputteren. Iedereen kent zijn taak binnen het geheel en ik ben ervan overtuigd dat wanneer iedereen dat doet er ons weinig kan gebeuren. Dat elke week opbrengen is echter minder eenvoudig dan men denkt. Dat vraagt vooral mentaal voor heel wat weerbaarheid. Maar laat het ons beschouwen als een luxe situatie en dat je als sportman nooit mag verzadigd geraken en elke week opnieuw het beste van jezelf moet geven.
Even verder terug in de tijd nu, hoe belandde jij hier als speler van Harelbeke plots bij Eendracht Aalst ?
Dat is eigenlijk heel eenvoudig verlopen. Op het einde van vorig seizoen waren bijna alle spelers bij Harelbeke tot een mondelinge overeenkomst gekomen om nog één jaar te blijven, tot het moment daar was dat de hoofdsponsor het voor bekeken hield omdat steeds meer mensen hun beloftes niet nakwamen. Op zoek dus naar een andere club… EA speelde heel kort op de bal en toonde concrete interesse naar aanleiding van onze wedstrijd op Harelbeke tegen EA op het einde van het seizoen. Een ploeg met een verleden en met een omvangrijke achterban sprak natuurlijk wel aan…Maar omwille van praktische redenen ( ik werk in Waregem en woon in Brugge) was het oorspronkelijk toch geen gemakkelijke beslissing. Ik moet zeggen dat de vastberadenheid van het bestuur daar wel in heeft meegespeeld. Plus natuurlijk ook het feit dat 2 kompanen uit Harelbeke dezelfde richting zouden uitgaan.
Heeft het dan een grote rol gespeeld dat ploegmakkers Dugardeyn en Troch ook (zouden) teken(d)en bij Aalst ?
Mijn antwoord kun je hier al raden…overtuigend JA. Meer dan ooit ben ik ervan overtuigd dat een hechte groep de basis is van goede resultaten. Naast het feit dat het 2 klasbakken zijn wist ik natuurlijk ook al dat ze heel belangrijk zijn in het vormen van een groep en ze hun verantwoordelijkheid nemen. Achteraf blijkt natuurlijk dat er wel meerdere goede spelers in onze kern verborgen zitten maar dat was toch al een zekerheid die ze mij niet meer konden afnemen.
Wat was je gevoel toen de groep de eerste keer samen kwam ?
Onwennig eigenlijk…net zoals iedereen vermoed ik. Een jonge groep met heel wat nieuwkomers zorgt er natuurlijk voor dat het in het begin wat zoeken en tasten is. Maar er was vanaf dag 1 de gezamenlijke ambitie om dit seizoen als kampioen af te sluiten. Het mag gezegd dat onze trainer er ook van het begin voor zorgde dat alle neuzen in dezelfde richting stonden en dat we deze uitdaging enkel tot een goed einde konden brengen als we als een hecht blok zouden presteren.
Wat was voor jou de mooiste wedstrijd van de heenronde ?
Moeilijk om er maar ééntje te mogen uitkiezen maar als ik dan toch moet kiezen, ga ik voor onze wedstrijd op Opwijk. In verschillende opzichten was dit een wedstrijd die ik niet snel zal vergeten.
1. Fantastische supporrters die een nooit geziene sfeer creëerden binnen deze volkse club.
2. Spanning van een topper die ervoor zorgt dat de adrenaline tot in de toppen van je tenen stroomt om dan te "ontploffen" tijdens de match. Daar doe je het voor.
3. Na het laatste fluitsignaal een vreugde explosie die er mocht zijn en een eerste verbroedering met de talrijk opgekomen supporters. Dit smaakt naar meer
In welke zin verschilt Eendracht Aalst van andere clubs in de lagere reeksen ?
In Aalst is “den Iendracht” niet alleen een begrip maar ook vaak het engagement van hele families. Wat opvalt is dat er ontzettend veel vrijwilligers de handen uit de mouwen steken om hun Iendracht een handje toe te steken. Chapeau… ik hoop dat dit niet gauw verandert in de toekomst…Ik heb toch al een aantal clubs meegemaakt en ik kan zonder twijfel zeggen dat er één constant verschil is met alle andere clubs in 2de, 3de en 4de ( met uitzondering van Antwerp en KV Mechelen): DE SUPPORTERS.Het aantal waarmee jullie zowel thuis- als uitmatchen bijwonen is formidabel. Ik zou zeggen spreek jullie vrienden en kennissen aan en breng ze mee naar “den Iendracht” want de supporters geven aan hoe levendig een club wel is. Ongetwijfeld komen er in de nabije toekomst ( en verdere toekomst ) wel eens mindere wedstrijden aan en ook dan reken ik erop dat jullie het verschil kunnen maken samen met ons. Het is op zulke momenten dat wij dat duwtje in de rug het best kunnen gebruiken.
Hoeveel wist je vooraf af van de club en van zijn geschiedenis ?
Mijn kennis gaat natuurlijk terug tot het jaar dat EA furore maakte in 1ste klasse met Jan Ceulemans als trainer en natuurlijk de toekomstige gouden schoen van dat jaar Gilles De Bilde. Aangezien ik zelf speler was in de lagere nationale reeksen heb ik dan ook van op afstand de neergang naar 4de klasse zien gebeuren.
Hoe kijk jij alvast vooruit op de toekomst, met op korte termijn dan natuurlijk de terugronde, maar ook het volgende seizoen misschien ?
We staan voor een enorme uitdaging. Als sportman moet je altijd beter willen doen. In ons geval wordt dat dus allesbehalve éénvoudig. In de eerste plaats hoop ik dat we terug een felle start kunnen nemen en op die manier onze voorsprong in de rangschikking kunnen consolideren en eventueel verder uitbreiden. Ik ga me niet laten verleiden om al vooruit te blikken naar volgend seizoen want in het voetbal kan het allemaal zo snel veranderen. Ik ga me alvast focussen op die terugronde met als ultiem einddoel natuurlijk het kampioenschap. Dit moet gewoon elke week genieten worden om deel uit te maken van deze ploeg.
De ambities van Eendracht Aalst zijn bekend, zo snel mogelijk terug de plaats in pakken in 3de en zelfs 2de nationale. Lopen die ambities gelijk met die van jou ?
Laat ons zeggen dat ik zelf zeker ook ambitie heb om nog eens in een hogere reeks te spelen. Maar in de eerste plaats wil ik mij amuseren op het voetbalveld en dit jaar toont aan dat dit ook kan in 4de klasse. Het is een voorrecht om voor het kampioenschap te kunnen spelen. Ik hoop dat ik volgend jaar opnieuw kan deel uitmaken van een TEAM die voor de hoofdprijs kan meestrijden. Het klopt dat EA op termijn een club moet zijn die een vaste waarde wordt in 2de nationale. Dat moet zeker lukken maar binnen welke termijn is een andere vraag natuurlijk. Het is vooral belangrijk voor de continuïteit van de club dat er geen stappen worden overgeslagen zodat EA een blijver wordt in de hoogste regionen.
Heb je nog een boodschap aan de supporters ?
Heel simpel: DOE ZO VOORT!! Hopelijk kunnen we samen in de terugronde nog meer van die “fiestjes” bouwen. Vroeg of laat komen er nog moeilijke momenten aan en dan reken ik ook op jullie om dat samen te doorbreken en op die manier het resultaat in ons voordeel om te buigen.
Dus: zoveel mogelijk genieten van deze terugronde en op de moeilijke momenten onze waardige en trotse 12e man zijn.
Hartelijk bedankt en prettige feestdagen toegewenst !
