Na 32 wedstrijden absolute dominantie in Derde A kwam vorige week - met een weekje uitstel - eindelijk de oververdiende ontlading. Tegen Dessel speelden we alle titeldruk van ons af en na een 3-0 overwinning volgde een onvergetelijk feest. Het was de bekroning van een quasi perfect seizoen, dat bulkt van de hoogtepunten. Zo nemen we na zes seizoenen afwezigheid terug onze plaats in tweede klasse in. Qua beleving zullen we er al zeker niet misstaan, want de taferelen die de voorbije weken in Aalst te zien vielen zijn niet alleen onvergetelijk, maar ook ongezien op dit niveau. Tussen het feestgedruis door moet ons bestuur er nu voor zorgen dat we er ook sportief en extra-sportief niet zullen misstaan. Terwijl ons bestuur nu niet bij de pakken mag blijven zitten, mogen onze spelers en supporters nog genieten van twee ware galawedstrijden. Nu alle druk eraf is, mag onze ploeg volledig bevrijd spelen thuis tegen Torhout, voor onze laatste thuiswedstrijd van een onvergetelijk seizoen. Ook de supporters zullen klaar zijn om nog twee keer voor een waar titelfeest te zorgen. Na een heel seizoen onder hoogspanning te spelen, moeten we nu vooral genieten, want wat we nu meemaken, zijn momenten om voor altijd te koesteren. Al hopen we natuurlijk dat dit wel nog twee keer kan gepaard gaan met een knap resultaat natuurlijk.
Op de geblesseerden Jens Podevijn en Laurent Depoitre lijken we voor deze galawedstrijd over zowat een volledige kern te kunnen beschikken. Het is ongetwijfeld een wedstrijd waar iedereen wil spelen, maar toch wordt het afwachten of onze trainer deze wedstrijd niet gebruikt om te experimenteren of jongens die dit seizoen minder in actie kwamen speelgelegenheid te geven. Helden zijn alle onze spelers alleszins sinds ze ons vorige week naar tweede klasse loodsten en er specifieke spelers uithalen, is dan ook niet simpel, maar toch verdienen heel wat jongens een speciale vermelding. Zoals onze kapitein Predrag Filipovic, het hart en de leider van deze ploeg. Een jongen ook die terugkeerde naar Eendracht Aalst met een droom en die op 17 april 2011 waarmaakte. Maar de man waar het natuurlijk allemaal om draait, is Wouter Moreels. Goed voor 20 doelpunten al dit seizoen - waaronder heel wat schitterende goals - en toen het minder ging, was het elke keer weer hij die er ons door sleurde. Vernuft en loopvermogen gekoppeld aan een enorme winnaarsmentaliteit, dat zal hem zo goed als zeker de titel van Man van het Seizoen opleveren in dit kampioenenseizoen. En dan is er natuurlijk onze doelman Kevin Van Den Noortgaete. Ook hij stond altijd paraat toen we het even minder hadden en dat we in de beslissende weken en maanden nog nauwelijks doelpunten tegen kregen, hebben we in niet geringe mate aan deze klasbak te danken. Zo had ook hij een groot aandeel aan onze titel. Al mag hier ook onze reservedoelman Kevin Kempeneer eens vernoemd worden, nog geen seconde gespeeld maar toch steeds positief ingesteld en oprecht gelukkig bij elk succes dat we boekten. Dat we nog zo weinig doelpunten slikten, mogen we ook wijten aan het inbrengen van Kristof Kestens centraal achterin. Een jongen van het huis die echter lang weg geweest is en ongetwijfeld niet terugkeerde voor een plaats op de bank, maa door een schitterende mentaliteit - ook als invaller - knokte hij zich na anderhalf jaar toch in de ploeg. En dan zijn er jongens als Niels De Schutter en Ken Van Damme, twee jongens uit de eigen jeugdwerking die met hun eigenschappen van onschatbaar belang zijn in de ploeg en op wie we steeds een huis kunnen bouwen. Bovendien doen ook zij dit met een uitmuntende mentaliteit. En dan is er ook Ewen Verheyden, hij staat soms al eens ter discussie bij de fans, maar na vorige week is hij wel één van de weinige spelers die reeds voor de tweede keer op het veld stond toen we de titel pakten. Tenslotte toch nog een speciale vermelding voor Laurent Depoitre en Jens Podevijn, beide zagen door een blessure het grootste stuk van hun seizoen de mist ingaan, maar hebben toch hun aandeel in dit succes gehad en zonder hun blessure had de titelstrijd ongetwijfeld nog sneller kunnen afgelopen zijn. En dan hebben we er nog een aantal niet vernoemd - zoals onze flankspelers Bob Cousin en Damien Gallucci die met een aantal heel belangrijke goals een belangrijk aandeel hadden en Sam Crispijn die zich wonderbaarlijk ontwikkelde - maar elke speler die een aandeel had in deze titel mag oprecht trots zijn op wat er gepresteerd werd.
Met Torhout 1992 KM treffen we een tegenstander die in in 1992 ontstond uit een fusie tussen VK Torhout en SK Torhout. In 1995 promoveerden ze naar vierde klasse en sindsdien zouden ze steeds in derde of vierde klasse spelen. Hun beste resultaat kwam er in 2005, toen ze zelfs derde werden in derde klasse. Twee seizoenen geleden promoveerden ze van vierde naar derde klasse na een negende plaats in de competitie maar winst in de eindronde. Nu spelen ze dus hun tweede seizoen in derde klasse, waar ze vorig seizoen 12de werden. Mede door enorm veel blessureleed kende Torhout dit seizoen een moeilijk seizoen en verkeerden ze lang in degradatiegevaar. Na een 1 op 24 leek Torhout zelfs rijp voor degradatie, maar mede door de terugkeer van enkele geblesseerden herpakten ze zich wonderwel en nu hebben ze in hun laatste acht matchen geen enkele keer meer verloren, al waren hier wel vijf gelijke spelen bij. Torhout komt moeilijk tot scoren, maar incasseert ook veel doelpunten. Momenteel staan ze op een veilige 11de plaats.
Torhout doet het overwegend met jongens uit het eigen West-Vlaanderen. In doel staat de 22-jarige getalenteerde Brecht Laleman, al vier seizoenen eerste doelman bij Torhout en zelfs in beeld bij ploegen uit hogere reeksen. Centraal achterin beschikken ze over de 29-jairge Jo Demets, bezig aan zijn tweede seizoen bij Torhout en eerder bij Oostnieuwkerke en Poperinge. Dan is er ook de 29-jarige Hendrik Reynaert, één van de sterkhouders. Hij is een verdedigende middenvelder maar speelt meestal centraal achterin. Hij speelde eerder bij Roeselare, vijf seizoenen bij Maldegem, één seizoen bij Diegem en nu zijn derde seizoen bij Torhout. Centraal achterin is er ook nog de 23-jarige Jens Lavens, bezig aan zijn vijfde seizoen bij Torhout maar hij zit meestal op de bank. Dan hebben ze centraal achterin nog de 28-jarige Philippe Maertens, de voorbije zomer overgekomen van Diksmuide, waar hij de kapitein was. Hij kent dit seizoen echter een pak blessureleed en is nu pas aan het terugkomen na opnieuw een blessure. Achterin kenden ze ook de doorbraak van de 19-jarige Mathias De Keyser, die zich vast in de ploeg speelde. Door een blessure zit zijn seizoen er echter op. Op de rechtsachter staat de 21-jarige Mickenson De Pessemier, een jeugdproduct van Torhout. Na zijn zesde gele kaart van het seizoen is hij echter geschorst tegen ons. Op linksachter staat de 22-jarige Maarten Cobbaert, een talent van Cercle Brugge dat nu aan zijn derde seizoen bij Torhout bezig is. Dan is er ook nog de 19-jarige rechtsachter Harry Hollevoet, al zit hij meestal op de bank. Hij was vorig seizoen nog kapitein bij de beloften van Cercle Brugge. Voor het middenveld is hun levensbelangrijke buffer de 27-jarige Frederik Thoma. Hij speelde eerder voor Ingelmunster, twee seizoenen voor Harelbeke,twee seizoenen voor Deinze, drie seizoenen voor Racing Waregem en nu zijn eerste seizoen bij Torhout. Nog een pion voor de verdediging is de 19-jarige centrale middenvelder Lars Blieck. Hij is een jeugdproduct van Torhout, speelde dan bij de jeugd van Club Brugge en keerde de voorbije zomer terug naar Torhout, waa hij dit seizoen de revelatie was. De spelmaker en al goed voor negen doelpunten is de 28-jarige Michael Cornelis, technisch sterk en hij beschikt over een uitstekende traptechniek. Hij is een jeugdproduct van Club Brugge en speelde erna twee seizoenen voor Harelbeke, één seizoen voor Maldegem, twee seizoenen voor Wetteren en nu zijn tweede seizoen voor Torhout. Nog een basisspeler is de 24-jarige flankspeler Jens Noppe, na drie seizoenen Roeselare bezig aan zijn derde seizoen bij Torhout. Na een dubbele gele kaart in de vorige wedstrijd zal hij er door een schorsing echter niet bijzijn tegen ons. Een belangrijke pion op dat middenveld ging normaalgezien ook Dries Bernaert zijn, een talentvolle en creatieve speler die echter elk seizoen van ploeg verandert. Hij viel echter al snel uit met een blessure min of meer gelijkaardig aan die van Depoitre en na uiteindelijk een operatie zag hij zowat zijn volledige seizoen in rook opgaan. Voorin is het serieus zoeken naar valabele aanvallers, zeker nadat clubmonument en goalgetter Bjorn Derycke tijdens de winterstop naar Diksmuide trok. Zo kwam al het aanvallend gewicht op de schouders van de 23-jarige Yannick Dekeyzer, jaren bij KV Oostende actief en nu bezig aan zijn tweede seizoen bij Torhout. Nu krijgt hij aanvallend toch terug wat steun door de terugkeer van de 26-jarige vlot scorende linkeraanvaller Dieter Yde, reeds bezig aan zijn vijfde seizoen bij Torhout maar dit seizoen voor langere tijd uit met een blessure. De trainer is Didier Degomme, bezig aan zijn vierde seizoen als trainer bij Torhout waar hij eerder al beloftencoach was.
Na de enorme ontgoocheling tegen Waregem zat de schrik op een herhaling van dit scenario er goed in, maar tegen Dessel werd geen fout meer gemaakt. Zo pakten we een titel waar dit seizoen eigenlijk op geen moment iets op aan te meken viel. Op de beslissende moment schakelden we een versnelling hoger en in onze laatste elf wedstrijden pakten we 27 op 33, met nog amper tegendoelpunten. We hebben momenteel veruit de beste verdediging van de reeds en de tweede beste aanval van de reeks. En met nog twee wedstrijden te gaan, tellen we negen punten meer dan de eerste achtervolger, terwijl er van de derde al helemaal geen sprake meer is. Als je dit kan realiseren, terwijl je elke wedstrijd alweer onder grote druk speelt en elke ploeg tegen ons zijn match van het seizoen wil spelen, heb je een grootse prestatie geleverd. We mogen ons hier niet helemaal op blindstaren en vanaf nu moet er hard gewerkt worden om volgend seizoen geen mal figuur te slaan in tweede klasse. Vooral een eventueel vertrek van onze sterspeler Wouter Moreels moet passend opgevangen worden. Maar daanaast moeten we nu ook nog twee keer genieten van het feit dat we de bloemen al voor de match in ontvangst krijgen en dat we volledig zonder druk kunnen spelen en kunnen supporteren. Geen schrik meer om de titel mis te lopen, maar gewoon feest vieren vanaf de eerste minuut, dat moeten de fans nu doen en onze spelers verdienen het om nog eens extra door ons bejubeld te worden. En laat het nog eens goed door dringen, WE ZIJN KAMPIOEN! Het is iets dat ons niet alle dagen overkomt en wie weet hoe lang het zal duren vooraleer het nog eens gebeurt. Koester dus elke moment die er nog komt om deze titel te vieren. Binnenkort is het terug naar de realiteit, maar laat die realiteit voor ons fans nu nog maar enkele weken uitblijven voorlopig.
Wedstrijdinfo
De langdurig geblesseerden Jens Podevijn en Laurent Depoitre zullen we waarschijnlijk dit seizoen niet meer in actie zien. Ook Ewout Denys sukkelt met een blessure. Voor de rest lijken we op een volledige kern te kunnen rekenen. Laurent Depoitre, Jonathan Yombo, Glen Coppens, Ken Van Damme, Olivier De Castro, Bob Cousin en Damien Gallucci moeten opletten voor een gele kaart die hen de slotwedstrijd zou kosten.
- Scheidsrechter: Koen Verlinden
- Assistenten: Claudine Brohet en Bart Gilen
- Zondag 1 mei, 15 uur, Pierre Cornelisstadion, Aalst
Terugblik
In het seizoen 2002 - 2003 gingen we in derde klasse eerst op eigen veld met 1-0 winnen tegen Torhout door een doelpunt van Kristof De Voeght. Op de slotspeeldag zouden we echter op verplaatsing met 1-0 verliezen. In het seizoen 2005 - 2006 gingen we eerst op eigen veld met 0-2 onderuit, door onder andere een doelpunt van huidige Anderlechtspits Tom De Sutter. In een terugmatch die vooral bol stond van de emoties door de confrontatie tussen de supporters en toenmalig voorzitter Peter Garré zouden we 3-3 spelen. Onze doelpunten werden gescoord door Imad Amazou en twemaal Steve De Ridder. Voor Torhout zou ook toen Tom De Sutter scoren, al werd die later ook met rood van het veld gestuurd. In het seizoen 2007 - 2008 wonnen we op eigen veld met 2-0 dankzij doelpunten van Ewen Verheyden en Roel Van Den Brande. In de terugmatch zouden we met 3-2 verliezen, onze doelpunten werden gescoord door Denis Dessaer en Tim Aelbrecht. Vorig seizoen gingen we met 3-4 onze eerste overwinning van het seizoen boeken in Torhout. Door doelpunten van Thomas Troch, Damien Gallucci, een owngoal en Laurent Depoitre liepen we tot 0-4 uit, maar in de slotfase werd het zowaar nog spannend. In de terugwedstrijd wonnen we op eigen veld met 2-0 dankzij twee doelpunten van Wouter Moreels. Dit seizoen gingen we in Torhout met 0-2 winnen dankzij een schitterend doelpunt van Bob Cousin en een laat doelpunt van Ewout Denijs.
- Confrontaties: 9 Winst: 5 Gelijkspel: 1 Verlies: 3
De laatste 5 wedstrijden van Torhout:
- Izegem - Torhout: 1-1
- Torhout - SK Sint Niklaas: 1-1
- Geel Meerhout - Torhout: 1-1
- Torhout - Temse: 0-0
- Wielsbeke - Torhout: 2-4
