Na een tweede opeenvolgende nederlaag - telkens op eigen veld dan nog - zakken we terug naar de buik van het klassement. Na onze knappe start wordt duidelijk dat je het in tweede klasse tegen geen enkele ploeg cadeau krijgt en met nu twee moeilijke verplaatsingen op het programma moeten we ons hoeden dat we niet sneller dan gedacht de gevreesde gevarenzone in zicht krijgen. Na de malaise naast het veld moeten we er ons alleszins voor hoeden hier bovenop ook nog eens een sportieve crisis te krijgen. Het zal zaak worden in één van onze volgende verplaatsingen voor de verrassing te zorgen, want anders zal het gevoel van euforie van enkele weken snel smelten als sneeuw voor de zon. Het spreekt wel voor ons dat het dit seizoen merkelijk beter lijkt te lopen op verplaatsing dan op eigen veld, met 5 op 15 thuis (en amper 1 overwinning op eigen veld) en maar liefst 9 op 12 op verplaatsing. Ook vorig seizoen pakten we trouwens de helft van onze punten buitenshuis. Nu volgt er echter met Charleroi wel een aartsmoeilijke verplaatsing bij een ploeg die het seizoen als de grote titelkandidaat aanvatte en na een trainerswissel nu ook onder stoom lijkt te komen. Ook al hebben ze momenteel wel maar drie punten meer dan ons en beschikken wij nog steeds over de tweede beste aanval van de reeks.
Met Ken Van Damme moet er amper één speler vervangen worden, maar dit blijkt een bijzonder moeilijke opdracht. Tegen Boussu Dour Borinage zorgde onze trainer voor een verrassend experiment door Wouter Moreels naar het middenveld te halen en Bas Vervaeke voorin te zetten, maar dit kan niet bepaald een geslaagd experiment genoemd worden. Wouter Moreels staat dan wel al een aantal weken droog, maar met vier doelpunten is hij nog altijd onze topscorer en een goalgetter hoort zo dicht mogelijk bij de goal te staan. Afwachten dus hoe het uitvallen van Van Damme zondag opgevangen wordt. Niels De Schutter mocht alleszins voor het eerst sinds lang nog eens invallen en voor Sam Crispijn was het zelfs de eerste invalbeurt van het seizoen, waardoor Ode Thompson uit de kern verdween. Ewen Verheyden - goed voor telkens een doelpunt in de laatste twee wedstrijden - krijgt momenteel dan weer de voorkeur op Marco Gbarssin en zo blijven we bijna uitsluitend rekenen op de jongens die hier vorig seizoen al speelden. Alleszins afwachten welke verrassing onze trainer zondag voor ons in petto heeft. Verder is het hopen dat de underdogpositie waarin we ons zondag kunnen wentelen ons beter zal liggen dan de voorbije twee wedstrijden, waarin we telkens koud gepakt werden.
Als we het hebben over tweede klassers met een rijke traditie komen we automatisch bij Charleroi - en ook Antwerp - uit. Het stamnummer 22 (opgericht in 1907) verhuisde regelmatig tussen eerste en tweede klasse, maar toen ze in 1985 naar eerste klasse gingen, was het om daar te blijven. De Karolo's waren meestal een middenmotor, maar toen in 2000 de Iraanse zakenman Abbas Bayat het roer overnam, was dit met de ambitie de grootste club van ons land te worden. Onder de flamboyante Bayat was het echter steeds onrustig en toen er ook meer en meer tegen degradatie moest gestreden worden, groeide Charleroi uit tot een trainerskerkhof dat zijn gelijke niet kent. Twee seizoenen konden ze zich ondanks vier verschillende trainers in één seizoen nog nipt redden, maar vorig seizoen konden zelfs zes (!!!) verschillende trainers Charleroi niet in eerste houden en zo moesten ze na 26 opeenvolgende seizoenen in eerste klasse nog eens verhuizen naar tweede klasse. Een reeks waar ze met hun imposante stadion enigszins uit de toon vallen en voorzitter Bayat maakte dan ook meteen duidelijk dat Charleroi inmiddellijk terug de promotie naar eerste klasse wil afdwingen. Hiervoor werd Jos Daerden binnengehaald als trainer, maar na een mindere start moest ook hij al plaats maken en namen zijn assistenten over. Dit leek meteen zijn effect te hebben, want sinds de trainerswissel pakte Charleroi 9 op 9 en klommen ze op naar een gedeelde tweede plaats, zes punten achter Eupen. Simpel wordt het dus niet, nog meer omdat Charleroi dit seizoen thuis nog niet verloor. Verder valt op dat Charleroi gemakkelijk doelpunten slikt, maar ook gemakkelijk zelfs scoort.
Voor deze promotie af te dwingen stelde Charleroi een waar vreemdelingenlegioen samen. Op een ruime kern van 31 spelers tellen we amper 9 Belgen - veelal jongeren in de breedte - en tellen we maar liefst 15 verschillende nationaliteiten. Het overlopen van de kern van Charleroi leest dan ook een beetje als een rondreis langs alle hoeken van Europa, en zelfs een eind hierbuiten. Het begint al in doel, want Charleroi heeft maar liefst vijf volwaardige doelmannen onder contract liggen. De gelukkige die effectief in doel staat, is de 29-jarige Fransman Stéphane Coqu, een niet zo grote doelman die uit de jeugd van Lille komt, in Italië bij Lecce en Sora speelde en via Wasquehal en Valenciennes bij Boussu Dour Borinage belandde, waar hij de voorbije drie seizoenen in doel stond. De tweede doelman is op dit moment de 22-jarige Parfait Mandanda, de nationale doelman van Congo. Hij doorliep enkele Franse ploegen, maar kwam over van het Turkse Altay Izmir. Heel wat bekender is zijn broer Steve, Frans international en doelman en kapitein bij Olympique Marseille. In het begin van het seizoen stond de boomlange Serviër Nemanja Dzodzo nog in doel, maar na enkele blunders verdween hij volledig uit beeld. En dan liggen ook de 22-jarige Cyprien Baguette - een talent van Charleroi die al regelmatig in eerste klasse speelde maar met blessures sukkelt - en de amper 17-jarige Adrien Faidherbe - een talent van Tubeke - er ook nog onder contract. Achterin rekenen ze centraal op de 26-jarige grote en kopbalsterke Sloveense international Elvedin Dzinic. Hij was er zelfs bij voor Slovenië op het WK in 2010, al kwam hij daar niet in actie. Hij speelde jaren voor Maribor en verhuisde vorig seizoen tijdens de winterstop naar Charleroi. Naast hem staat de voorbije weken de 23-jarige ook al grote en kopbalsterke Montenegrijn Mijusko Bojovic. Hij is een jeugdinternational in Montenegro en verhuisde vorig seizoen tijdens de winterstop naar Charleroi. Tot enkele weken geleden stond op zijn plaats nog de 25-jarige Israëliër Matan Ohayon, maar na een blessure verloor hij zijn plaats. Hij kwam vorig seizoen tijdens de winterstop over van het Israëlische Ashdod. Op back rechts staat de 27-jarige Spanjaard Javi Martos. Hij kende zijn opleiding bij FC Barcelona, waar 6 seizoenen geleden zelfs eens mocht invallen in een competitiewedstrijd bij de eerste ploeg van FC Barcelona, iets wat waarschijnlijk weinig spelers in de Belgische tweede klasse hem voorgedaan hebben. Daarna speelde hij nog voor het Bulgaarse CSKA Sofia, voor Girona, Malaga, het Griekse Iraklis en tenslotte voor Eibar, om dus de voorbije zomer bij Charleroi te belanden. Op linksachter staat de voorbije weken de 20-jarige Samuel Fabris, een eigen jeugdproduct die vorig seizoen al regelmatig mocht meespelen. Hij heeft op linksachter concurrentie van de struise Fransman Jean-Christophe Vergerolle. Hij kwam de voorbije zomer over van Arles en speelde eerder nog voor Straatsburg en Guingamp, maar nu is hij wel geblesseerd. Nog een linksachter die op de valreep werd binnengehaald, is de 18-jarige Ghanese jeugdinternational Richard Ofori, overgekomen van het Ghanese Tudu Mighty Jets. Hij is echter geblesseerd en kwam nog niet in actie. Dan hebben ze achterin in de breedte ook nog spelers als de Marokkaan Mourad Satli - hij kwam over van Straatsburg en werd vorig seizoen uitgeleend aan Boussu Dour Bourage - en de 20-jarige Christopher Verbist - een jeugdproduct van Standard, die daar vorig seizoen zelfs al eens mocht meespelen, maar nu geblesseerd is. Voor de verdediging staat dan als verdedigende middenvelder met de 25-jarige Braziliaan Ederson de kapitein van de Zebra's. Hij kende zijn grote doorbraak bij Germinal Beerschot, versierde zo een transfer naar Racing Genk, maar daar kon hij zich nooit doorzetten. Zo speelt hij nu al zijn derde seizoen voor Charleroi. Naast hem staat als verdedigende middenvelder de 26-jarige Ghanees Abraham Kumedor. Hij speelt sinds de winterstop van vorig seizoen bij Charleroi en kwam over van het Montenegrijnse Buducnost. Wie dit seizoen als verdedigende middenvelder ook al regelmatig zijn kans kreeg, is de amper 18-jarige Kenneth Houdret, een eigen jeugdproduct. Voor de positie van spelmaker werd de voorbije zomer de Zwitser Danijel Milicevic binnengehaald. Hij speelde de voorbije drie seizoenen bij Eupen, waar hij de draaischijf en de kapitein was. Hij kende de voorbije weken echter last met een blessure en zo kwam op zijn plaats de 22-jarige belofteninternational Hervé Kage. Hij is een jeugdproduct van Anderlecht, werd uitgeleend aan RKC en Union, verhuisde dan naar Charleroi en daar werd hij vorig seizoen nog een half seizoen uitgeleend aan het Israëlische Beitar Jeruzalem. Dit seizoen krijgt hij dus wel zijn kans bij Charleroi. Spelers in de breedt op het middenveld zijn dan nog de 21-jarige Duitse jeugdinternational Viktor Bopp - een talent van Bayern München dat de voorbije twee seizoenen bij de tweede ploeg van Hannover speelde en ook de Oekraïense nationaliteit heeft - en de 27-jarige Spanjaard Pedro Santa Cecilia Garcia - de voorbije seizoenen actief bij Gijon, Albacete en het Hongaarse FC Ujpest. Op de linksbuiten staat de kleine maar technisch bijzonder sterke 25-jarige Onur Kaya, een Belg van Turkse afkomst. Hij kende zijn opleiding bij Anderlecht en stond dan vijf seizoenen in de ploeg bij het Nederlandse Vitesse. Nu is hij aan zijn tweede seizoen bij Charleroi bezig. Van de rechterkant komt de levensgevaarlijke struise 22-jarige Senegalees Moussa Gueye. Zijn doorbraak kende hij in eerste klasse bij FC Brussels, daarna speelde hij nog bij Bergen in eerste en tweede klasse en nu speelt hij zijn tweede seizoen voor Charleroi. Met reeds acht doelpunten is hij momenteel topschutter in tweede klasse en met maar liefst zeven doelpunten in de laatste vijf wedstrijden is hij de man in vorm momenteel. Diep in de spits staat dan de 23-jarige Fransman Harlem-Eddy Gnohere, bijgenaamd de Bizon. Hij speelde eerder voor Caen en Troyes, speelde dan drie seizoenen in Zwitserland, maar maakte furore door vorig seizoen voor Virton 22 doelpunten in 25 wedstrijden te maken. Zijn concurrent in de spits is de 22-jarige Kroaat Matija Smrekar. Hij is de kapitein van de Kroatische beloftenploeg, maar moet zich voorlopig tevreden stellen met een plaats op de bank. Hij belandde de voorbije zomer via Varteks en het Franse Sedan bij Charleroi. Dan hebben ze als invaller voorin nog de 22-jarige Ivan Yagan. Hij brak door bij WS Woluwe, versierde zo een transfer naar Lokeren, maar kwam daar nooit aan spelen toe en verhuisde de voorbije zomer naar Charleroi. Dan hebben ze tenslotte nog de boomlange spits Hermanni Vuorinen, een 26-jarige Finse international die vorige winter naar Charleroi ging, eerder grote furore maakte bij het Finse Honka en ook voor ploegen speelde als Werder Bremen, het Noorse Fredrikstad en het Finse HJK Helsinki. Door een blessure kwam hij echter nog niet aan spelen toe. De man die als trainer van al dit spelersmateriaal een ploeg moest maken, was dan weer Jos Daerden, hij kwam hiervoor over van de beloften van Twente. Enkele weken geleden werd hij echter al na zes wedstrijden bedankt voor bewezen diensten. Zo namen - niet voor het eerst - zijn assistenten Tibor Balog en Mario Notaro het roer over. Balog was als speler Hongaars international en speelde zes seizoenen voor Charleroi en later ook nog voor Antwerp, Bergen en Couillet. Daarna werd hij assistent trainer bij Charleroi, waar hij ook vorig seizoen al eens interim trainer was en nu dus weer moet overnemen. Notaro was 20 jaar geleden al eens trainer bij Olympic Charleroi, maar is nu al heel wat jaren beloftentrainer bij Charleroi. Ook hij mag dus meer het roer overnemen.
Een week nadat wij nogmaals genekt werden door ons zwart beest - op vier bezoeken aan Aalst gingen de jongens van Boussu Dour Borinage telkens met de drie punten naar huis - is hopelijk de tijd aangebroken om zelf nog eens het zwart beest uit te hangen. Er is mogelijk geen stadion in België waar we het in het verleden zo goed deden als op Mambourg. In onze laatste zeven bezoeken aan Charleroi gingen we enkel in ons laatste bezoek onderuit, al moet gezegd dat we daar toen met een veredelde juniorenploeg speelden en er zelfs dan compleet onverdiend verloren. Goeie vooruitzichten zouden we dus denken, al moeten we enkele keren serieus 'maar' zeggen. Zo moeten we zeggen dat dit Charleroi de grote titelkandidaat is, een kern heeft die zijn gelijke niet kent in tweede klasse en stilaan op dreef lijkt te komen. En dan is er nog die fameuze Waalse vloek. 18 april 2004 ... toen gingen we in Wezet winnen en het is nog altijd de laatste competitiewedstrijd die we op Waalse bodem gingen winnen. Ruim meer dan zeven jaar geleden dus. Hoe het ook draait, dit zijn alleszins de wedstrijden waarvoor we er als supporter zo naar uitkijken om terug in tweede klasse te spelen. Op bezoek naar een stadion dat eerste klasse uitademt en amper een goeie tien jaar geleden zelfs nog het decor was voor een Europees Kampioenschap. Als we er nu ook nog eens met een punt - of zelfs drie - op zak terugkeren, is het helemaal compleet. Nu na alle extra-sportieve onheilsberichten het ook sportief begint te slabakken, zou het alleszins een opsteker zijn die de supporters kunnen gebruiken.
Wedstrijdinfo
Ken Van Damme is enkele maanden buiten strijd na een operatie aan de rug. Voor de rest waarschijnlijk geen afwezigen. Olivier De Castro staat op vier gele kaarten en zal bij een volgende gele kaart zijn eerste speeldag schorsing krijgen. Jens Podevijn, Kristof Kestens en Ken Van Damme zitten ondertussen aan drie gele kaarten en zijn nog twee kaarten verwijderd van een eerste speeldag schorsing.- Scheidsrechter: Serge Gumienny
- Assistenten: Mark Simons en Peter Claeys
- Zondag 23 oktober, 15 uur, Stade Pays de Charleroi, Charleroi
Terugblik
Met Charleroi hebben we een rijk verleden van onderlinge confrontaties. In onze laatste passage in eerste klasse valt op dat het niet zelden wedstrijden waren bol van spektakel, maar vooral ook dat wij meestal aan het langste eind trokken. Eén van de meest memorabele onderlinge confrontaties was toen we in 1997 aan een bijna onmogelijk gewaande operatie redding begonnen en door een hattrick van Peter Lässen met 2-3 gingen winnen in Charleroi. We onthouden iets later ook nog een 7-2 overwinning tegen Charleroi, door vier doelpunten van Lässen, en we gingen voor de beker ook eens met 2-6 winnen in Charleroi, deze keer door vier doelpunten van Steve Cooreman. We waren ook altijd goed voor een geschenk aan mekaar in tijden van nood, want in 2000 kwam Charleroi zich in Aalst redden door een simpele 0-3 overwinning en een seizoen later kregen we het geschenk terug, toen wij met 4-0 wonnen van Charleroi en ons een week later zouden redden. Verder valt vooral op hoe vaak wij in Charleroi aan het langste eind trokken, in die mate dat we ons zelfs het zwarte beest van Charleroi mochten noemen.
Confrontaties: 33 Winst: 13 Gelijkspel: 12 Verlies: 8
De laatste 5 wedstrijden van Charleroi:
- WS Woluwe - Charleroi: 1-3
- Charleroi - Heist: 1-1
- Boussu Dour Borinage - Charleroi: 0-3
- Charleroi - FC Brussels: 4-2
- SK Sint Niklaas - Charleroi: 1-2
